ดร.วินัดดา วงศ์วิริยะพันธ์

มลพิษทางอากาศเป็นปัญหาสำคัญที่เกิดขึ้นในเขตเมือง โดยเฉพาะกรุงเทพมหานคร เนื่องจากมลพิษทางอากาศก่อให้เกิดผลกระทบด้านสุขภาพอนามัย ไม่ว่าจะเป็นด้านกลิ่น ความรำคาญ ตลอดจนผลกระทบต่อสุขภาพที่เกี่ยวกับระบบหายใจ และระบบหัวใจและปอด ดังนั้นการติดตามเฝ้าระวังปริมาณมลพิษในบรรยากาศจึงเป็นภารกิจหนึ่งที่มีความสำคัญเช่นกัน  จึงเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ ดร.วินัดดา วงศ์วิริยะพันธ์ อาจารย์ประจำวิทยาลัยนาโนเทคโนโลยีพระจอมเกล้าลาดกระบัง สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (สจล.) ได้ประยุกต์ใช้เทคโนโลยีนาโนพัฒนาจมูกจิ๋วตรวจวัดคุณภาพอากาศ เน้นประสิทธิภาพสูง ตรวจจับก๊าซเป้าหมายพบแม้ปนเปื้อนปริมาณเล็กน้อย เพื่อหวังเป็นอุปกรณ์ทางเลือกในการบริหารจัดการสภาพอากาศในอนาคต ซึ่งอยู่ระหว่างวิจัยพัฒนา “ก๊าซเซ็นเซอร์” อุปกรณ์ตรวจวัดคุณภาพอากาศโดยประยุกต์ใช้คาร์บอนนาโนทิวบ์ เพื่อให้ได้อุปกรณ์ขนาดกะทัดรัด ประสิทธิภาพสูง มีความไวต่อก๊าซแม้มีปริมาณน้อย รวมถึงตอบสนองต่อก๊าซอย่างรวดเร็วในอุณหภูมิห้อง สำหรับเป็นผู้ช่วยเฝ้าระวังมลภาวะทางอากาศในอนาคต

    โดยทีมวิจัยได้ผสมผสานนาโนเทคโนโลยีกับเทคโนโลยีก๊าซเซ็นเซอร์ในปัจจุบัน เริ่มจากการสังเคราะห์คาร์บอนนาโนทิวบ์ ให้มีลักษณะการเรียงตัวลักษณะแนวนอน และความหนาแน่นตามที่ต้องการใช้งาน ลงบนแผ่นอะลูมินา ซึ่งใช้สำหรับก๊าซเซ็นเซอร์ทั่วไป คาร์บอนนาโนทิวบ์จะเพิ่มคุณสมบัติให้เซ็นเซอร์มีพื้นที่ผิวสัมผัสก๊าซมากขึ้น

จมูกจิ๋วตรวจอากาศดังกล่าว ทำงานโดยการตรวจจับก๊าซ และแปลงเป็นค่านำไฟฟ้าแสดงผลบนหน้าจอ บอกให้ผู้ดูแลระบบทราบถึงสภาพอากาศในพื้นที่เป้าหมายการตรวจ เช่น ฟาร์มปศุสัตว์ แยกไฟแดง โรงงานสารเคมี ว่ามีก๊าซไม่พึงประสงค์ เช่น ไนโตรเจนไดออกไซด์ คลอรีน โอโซน ปนเปื้อนในอากาศเกินปริมาณที่กำหนดไว้หรือไม่ หรือเพื่อประโยชน์ในการดูแลบริหารจัดการมลภาวะทางอากาศที่เหมาะสม

 ก๊าซเซ็นเซอร์หรือจมูกจิ๋วดูแลมลภาวะทางอากาศที่พัฒนาได้ จากการทดสอบประสิทธิภาพเบื้องต้นพบ สามารถตรวจวัดก๊าซไนโตรเจนไดออกไซด์ได้จริงใกล้เคียงอุปกรณ์วัดมาตรฐานที่ใช้งานอยู่ ทั้งยังแจ้งเตือนเป็นสัญญาณเสียงได้ด้วย โดยสามารถตรวจวัดที่ระดับพีพีบี หรือ 1 ในพันล้านส่วน ในเวลาไม่ถึง 1 นาที ทั้งนี้ก๊าซไนโตรเจนไดออกไซด์เป็นก๊าซพิษที่เกิดจากการเผาไหม้เชื้อเพลิงที่เกิดในโรงงานอุตสาหกรรม หรือท่อไอเสียรถยนต์ แม้กระทั่งการปรุงอาหารในครัว หากมีปริมาณมากจะเป็นอันตรายต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อม

ซึ่งงานวิจัยชิ้นนี้เป็นความร่วมมือของวิทยาลัยเทคนาโนโนโลยีพระจอมเกล้าลาดกระบัง กับ การวิจัยร่วมกับมหาวิทยาลัยโอซากา และบริษัท ชิน คอส มอส จำกัด ผู้ผลิตและจำหน่ายเทคโนโลยีก๊าซเซ็นเซอร์ในญี่ปุ่น

นักศึกษา สจล.โชว์เครื่องสแกนฯสำหรับอนาคต

ทีมนักศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (สจล.) วางแผนพัฒนาอุปกรณ์ถ่ายสำเนาดิจิทัลแผ่นบาง ไม่ต้องใช้แสงจ้าเพื่อสแกนภาพ ตั้งเป้าให้เป็นอุปกรณ์ติดตั้งลงบนฝาโน้ตบุ๊คในตัว

วุฒิพงษ์ พิพัฒน์พัลลภ นักศึกษาปี 3 จากภาควิชาฟิสิกส์ประยุกต์ สาขาฟิสิกส์ประยุกต์เครื่องมือวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรม คณะวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (สจล.) หนึ่งในทีมพัฒนาชี้จุดเด่นว่า สแกนเนอร์ที่สมาชิกร่วมกันพัฒนาขึ้นพิเศษกว่าอุปกรณ์ทั่วไปตรงที่ไม่ต้องใช้แสงสว่างเพื่อถ่ายสำเนาดิจิทัล และจะพัฒนาให้บางจนแนบไปกับฝาโน้ตบุ๊คได้ 

 ”เครื่องถ่ายเอกสารแบบเดิมต้องใช้แหล่งกำเนิดแสงความเข้มสูง ซึ่งอาจส่งผลต่อปัญหาทางสุขภาพสายตาของผู้ใช้ในระยะยาว มีราคาสูง และกินพลังงานมาก” ตัวแทนทีมวิจัยกล่าว

เครื่องสแกนเนอร์ของพวกเขาอาศัยการเก็บข้อมูลของคาปาซิทีฟเซ็นเซอร์ (capacitive sensor) ที่ทีมวิจัยพัฒนาให้มีลักษณะเป็นจุดเล็กๆ ขนาด 16×16 นิ้ว ติดตั้งอยู่บนแผ่นวงจร ทำหน้าที่เก็บค่าบนแผ่นกระดาษที่กำหนดให้สีขาวเป็นค่าหนึ่ง และสีดำอีกค่าหนึ่ง ข้อมูลจะถูกส่งไปยังหน่วยประมวลผล เพื่อแสดงเป็นไฟล์ภาพบนจอคอมพิวเตอร์ พร้อมสำหรับนำไปใช้งานตกแต่งด้วยโปรแกรมกราฟฟิก และสั่งพิมพ์งานออกมาเป็นเอกสารจากเครื่องพิมพ์ได้ทันที

 เครื่องสแกนเนอร์แผ่นบางต้นแบบ 2 รุ่นแรกยังให้รายละเอียดของภาพในระดับต่ำ เนื่องจากมีสัญญาณรบกวนจากอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ของคอมพิวเตอร์ ซึ่งมีผลต่อตัวเซ็นเซอร์เก็บประจุ สำหรับเครื่องรุ่นที่ 3 ล่าสุดให้รายละเอียดภาพมากขึ้น แต่ยังถูกรบกวนจากคลื่นความถี่จากอุปกรณ์คอมพิวเตอร์โดยรอบแม้จะนำเอาแผ่นทองแดงมารองไว้ใต้อุปกรณ์ เพื่อลดการรบกวนสัญญาณแล้วก็ตาม ทำให้ต้องปรับปรุงต่อไป

 ”ทีมวิจัยมีเป้าหมายพัฒนาเครื่องสแกนเนอร์ไร้แสงให้มีขนาดเล็กบาง และต้นทุนต่ำเพื่อติดตั้งใช้งานกับคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คในอนาคต” วุฒิพงษ์กล่าว

 จุดเด่นของเครื่องสแกนไร้แสง คือ ลดความเสี่ยงให้กับดวงตาผู้ใช้ อุปกรณ์มีขนาดเล็ก สามารถโอนถ่ายข้อมูลจากแผ่นใสได้อย่างครบถ้วน และยังใช้ตรวจธนบัตรปลอม และถ่ายสำเนาข้อมูลเอกสารอักษรเบลล์ได้ด้วย

อย่างไรก็ตาม ด้วยทุนสนับสนุนวิจัยและพัฒนาจำนวนเล็กน้อย ทำให้ต้องใช้เวลาอีกหลายปีกว่าจะเป็นเทคโนโลยีที่นำมาใช้งานได้จริง และยังมีต้นทุนการจ้างทำแผ่นฟิล์มวงจรให้มีขนาดเล็กลงระดับพิกเซล หรือ 32×32 พิกเซล เพื่อให้เหมาะกับการเก็บข้อมูลภาพที่ต้องการถ่ายสำเนาดิจิทัลให้มีความละเอียดขึ้น

            รูปแบบการนำไปใช้งานของเครื่องสแกนไร้แสงในอนาคต วุฒิพงษ์บอกว่า เหมาะผนึกติดอยู่บนฝาด้านหน้าของโน้ตบุ๊ค เพื่อความสะดวกในการใช้งานที่พกพาไปกับเครื่องคอมพิวเตอร์ได้ทุกที่ในเครื่องเดียว

            เครื่องถ่ายสำเนาดิจิทัลไร้แสง เป็นนวัตกรรมที่เกิดจากการรวมตัวกันของนักศึกษา จากสาขาฟิสิกส์ประยุกต์เครื่องมือวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรม ภาควิชาฟิสิกส์ประยุกต์ คณะวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง

รศ.อนุพงศ์ สรงประภา อาจารย์ภาควิชาฟิสิกส์ประยุกต์ คณะวิทยาศาสตร์ สจล. ที่ปรึกษาโครงการเสริมว่า ต้นทุนในการพัฒนาเครื่องต้นแบบทีมนักศึกษาใช้ไปเพียง 1 หมื่นกว่าบาทเท่านั้น โดยได้รับการสนับสนุนจากภาควิชา และเชื่อว่าหากต่อยอดเชิงพาณิชย์ในอนาคต จะสร้างมูลค่าเพิ่มให้โน้ตบุ๊คได้หลายเท่า

ผลงานดังกล่าวได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 และรางวัลนวัตกรรมวิจัยยอดเยี่ยม โครงการประกวดแผนการวิจัย เพื่อการต่อยอดเชิงธุรกิจ จากการประกวด “ICT สร้างไทยเข้มแข็ง” จัดโดยกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (นสพ.กรุงเทพธุรกิจ)

น้องนัท หรือนายศิรวัชร  รังสฤษโยธิน นักศึกษาชั้นปี 5 สาขาวิชาศิลปะอุตสาหกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง(สจล.) ได้เล่าถึงประสบการณ์หลังจากได้รับรางวัล FDA  Grand Aaward (ชนะเลิศ และ Best Materials Award (ใช้วัสดุยอดเยี่ยม) จากการเข้าร่วมประกวดในโครงการ Singapore Furniture Design Award 2010 ว่าเป็นโครงการประกวดออกแบบเฟอร์นิเจอร์ระดับนานาชาติ มีประเทศเข้าร่วมการประกวด 19 ประเทศ มีทั้งหมด 3 รุ่น ซึ่งตัวนัทเองได้เข้าไปประกวดในรุ่น Students   Category  อีก 2 คือ Young Designers Category และ  Open Category ในปีนี้มีเพื่อนๆร่วมส่งผลงานเข้าประกวดจากชั้นปีเดียวกันจำนวน 15 คน แต่นัทเป็นตัวแทนเพียงคนเดียวที่ได้เข้ารอบสุดท้ายและได้โอกาสไปโชว์ผลงานที่ Singapore Expo ณ ประเทศสิงคโปร์ เมื่อวันที่ 8 – 14 มีนาคม 2553

“จุดเริ่มต้นของการเข้าประกวดเริ่มจากอาจารย์กลุ่มเฟอร์นิเจอร์กำหนดให้นักศึกษาในสาขาการออกแบบเฟอร์นิเจอร์ชั้นที่ปี 5 ต้องส่งผลงานทุกคน ผมว่าดีนะ อาจารย์เขาเริ่มวางรากฐานไว้แบบนี้ทุกปี เด็กพระจอมเกล้าลาดกระบังจะได้มีชื่อในรายการนี้ทุกปี เวลาพูดถึง FDA จะได้นึกถึง สจล. อันดับแรก อย่างเช่นนับย้อนไป 2 ปี รุ่นพี่ผมก็ได้รางวัลที่1 ปีที่แล้วรุ่นพี่ก็คว้าที่1 รุ่น young designer มาเหมือนกันครับ” น้องนัทกล่าว

                เมื่อถามถึงแรงบันดาลใจในการออกแบบเฟอร์นิเจอร์ของตัวเองว่า งานชิ้นนี้มันเริ่มจากการใช้รูปทรงเลขาคณิต ที่มีความสมมาตร สมดุล ซึ่งแนวทางนี้เป็นแนวทางที่ผมชอบใช้ในงานออกแบบ และเพิ่มจังหวะและทิศทางให้มันไม่ดูนิ่งจนเกินไป จากนั้นค่อยหาแรงบันดาลใจที่สามารถจับต้องและเข้าใจได้ง่าย ที่สําคัญต้องใกล้เคียงกับคําว่ารูปทรงเลขาคณิตในข้างต้น สิ่งที่ได้มาคือ ออริกามิ  การพับกระดาษแบบญี่ปุ่น ซึ่งหากมองมันจริงๆ จะเห็นอะไรง่ายๆ ในตัวมันให้เล่นเยอะมาก เช่น ความเบา ความบาง รอยพับของกระดาษ สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งง่ายๆธรรมดาๆ แต่ที่ท้าทายคือเราจะนําเสนอให้กรรมการเห็นในรูปแบบไหน ส่วนความโดดเด่นของผลงานน่าจะเป็นด้านโครงสร้าง เพราะมันเป็นเฟอร์นิเจอร์ที่ไม่มีโครงสร้างที่เห็นจากภายนอก ทําให้ดูเหมือนนั่งไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้มากนัก แต่ที่จริงแล้วสามารถใช้ประโยชน์ได้จริง วัสดุที่ใช้คือไม้โอ๊คธรรมดาทั่วไป

                นอกจากรางวัลที่ได้รับแล้วนัทยังเล่าถึงความประทับใจที่ได้รับว่า “ได้รับประสบการณ์ล้วนๆ ตั้งแต่ การติดต่อโรงงาน ต้องเข้าไปเคลียแบบ drawing เพื่อผลิตจริง อย่างโมเดลตัวสุดท้าย กว่าจะได้มาต้องสั่งทําถึง 5 ตัว  ในระหว่างนั้นได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างที่สามารถนําไปใช้งานจริงได้แน่นอน แต่ที่ดีใจที่สุดคือ ได้เจอ Mr.Naoto Fukasawa นักออกแบบที่ผมชอบผลงานการออกแบบของเขามาก ซึ่งเขายังเป็นกรรมการตรวจผลงานและให้คะแนนเฟอร์นิเจอร์ของนัทด้วย” นัทกล่าวด้วยน้ำเสียงสดใส

                ก่อนจบการสนทนานัทให้ข้อคิดว่า “ในความคิดของผมเป็นเรื่องน่าเสียดายที่คนไทยส่วนมากยังไม่ บริโภคสินค้าประเภทนี้หรืออุดหนุนสินค้าของคนไทยด้วยกันเองมากนัก อาจเป็นเพราะเศรษฐกิจในบ้านเราหรือเรื่องอื่นๆที่ขัดขวางทางเจริญเติบโตของวงการนี้ ได้แต่หวังว่าในอนาคตอันใกล้เมืองไทยจะดีขั้นกว่านี้อย่างตอนไปที่สิงคโปร์ ได้มีโอกาสคุยกับนักศึกษาที่นั่น เขาเล่าให้ฟังเรื่องการสนับสนุนจากภาครัฐ ต้องยอมรับว่าประเทศเขาได้รับการสนับสนุนที่ดีกว่าเราจริง” น้องนัทกล่าวทิ้งท้าย 

                เป็นผลงงานที่ได้รับการสร้างสรรค์โดยนักศึกษาของ สจล. แม้จะเป็นเก้าอี้(ม้านั่ง)ที่ดูแล้วแสนจะธรรมดา แต่เต็มไปด้วยจินตนาการของเด็กหนุ่มคนหนึ่งอย่างมากมายจนสามารถเอาชนะใจกรรมการคว้ารางวัลชนะเลิศมาครองได้

ยุงและแมลงวันบ้านเป็นแมลงที่สร้างปัญหาให้กับทั้งมนุษย์และสัตว์เลี้ยง เพราะยุงเป็นแมลงที่เจาะดูดกินเลือดของมนุษย์และสัตว์เลี้ยงเป็นอาหาร และยังเป็นแมลงพาหะนำโรคหลายชนิดมาสู่มนุษย์และสัตว์เลี้ยง เช่น ไข้เลือดออก ไข้สมองอักเสบ ไข้จับสั่น มาเลเรีย โรคเท้าช้าง และพยาธิหนอนหัวใจ เป็นต้น สำหรับแมลงวันบ้านนั้น แม้เป็นแมลงที่ไม่ได้กินเลือดมนุษย์เป็นอาหารแต่ก็เป็นแมลงศัตรูตัวฉกาจของมนุษย์ เพราะเป็นแมลงที่ก่อความรำคาญให้กับมนุษย์และสัตว์เลี้ยงเป็นอย่างมาก ทั้งยังเป็นแมลงพาหะนำโรคได้มากกว่า 100 ชนิด อาทิ ท้องล่วง อหิวาตกโรค อาหารเป็นพิษ ตาแดง แอนแทรกซ์ เต้านมอักเสบ และพยาธิต่างๆ  

ในการป้องกันกำจัดแมลงทั้งสองชนิดนี้ส่วนมากในปัจจุบันจะใช้สารเคมีสังเคราะห์ในการกำจัดแมลงดังกล่าว ซึ่งสารเคมีเหล่านี้สร้างความไม่ปลอดภัยต่อมนุษย์ สัตว์เลี้ยง และสภาพแวดล้อมเป็นอย่างยิ่ง และไม่เหมาะสมในการนำมาใช้ในบ้านเรือนโดยเฉพาะในบ้านที่มีเด็กเล็ก ซึ่งอาจจะมีผลทำให้เกิดอาการแพ้สารเคมี ผิวหนังอักเสบ รวมทั้งทำให้เกิดอาการหายใจขัดข้อง ช็อคหมดสติ หรือถ้าอาการรุนแรงมากอาจทำให้เสียชีวิตได้ นอกจากนี้สารเคมีเหล่านี้ยังสามารถตกค้างในร่างกายและเป็นผลทำให้เกิดโรคร้ายแรงต่างๆ เช่น โรคโลหิตจาง สมองเสื่อม มะเร็งในสมอง และมะเร็งในเม็ดเลือดได้เช่นกัน

ด้วยปัญหาที่มากมายจากการใช้สารเคมีกำจัดยุงและแมลงวันบ้านนี้จึงเป็นแรงบันดาลใจให้ รองศาสตราจารย์ ดร. มยุรา  สุนย์วีระ อาจารย์ประจำสาขาผลิตพืช  คณะเทคโนโลยีการเกษตร สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง(สจล.) และนักวิจัยร่วมโครงการช่วยกันคิดผลิตภัณฑ์เพื่อกำจัดแมลงเหล่านี้จนเป็นผลสำเร็จ

รองศาสตราจารย์ ดร. มยุรา  สุนย์วีระ อธิบายขั้นตอนในการวิจัยและวิธีการผลิตสเปรย์สมุนไพรและเจลสมุนไพรไล่ยุงและแมลงวันบ้านนั้นว่า องค์ประกอบหลักคือการนำพืชสมุนไพรที่มีความปลอดภัยต่อมนุษย์ สัตว์เลี้ยงและสภาพแวดล้อมมาเป็นส่วนประกอบหลัก โดยได้นำพืชสมุนไพรของไทย 2 วงศ์มาใช้ในการทดลองคือ 1.วงศ์หญ้า (Gramineae) เช่น ตะไคร้ ตะไคร้หอม 2.วงศ์ขิงข่า (Zingiberaceae) เช่น ขมิ้นชัน ไพร โดยนำพืชสมุนไพรที่ต้องการศึกษาต่างๆเหลานี้ มากลั่นเป็นน้ำมันหอมระเหยก่อน จากนั้นจึงนำน้ำมันหอมระเหยที่ได้มาผลิตตามกระบวนการวิจัยเพื่อเป็นผลิตภัณฑ์ไล่ยุงและแมลงวันบ้านดังกล่าว วิธีการใช้ก็ง่ายๆด้วยการฉีดพ่นในห้องหรือพื้นที่อยู่อาศัย ถ้าเป็นเจลก็สามารถทาที่ผิวได้ตามปกติ ซึ่งการใช้ 1 ครั้งนั้นสามารถไล่ยุงและแมลงวันบ้านได้นานถึง 1.5 – 2.0 ชั่วโมง และยังมีราคาถูก

“ผลิตภัณฑ์สเปรย์สมุนไพรและเจลสมุนไพรไล่ยุงและแมลงวันบ้านกำลังอยู่ในระหว่างการดำเนินการจดสิทธิบัตร และยังมีพืชสมุนไพรอื่นๆ มากกว่า 10 ชนิด ที่อยู่ในระหว่างการวิจัยและพัฒนาเป็นสเปรย์สมุนไพรและเจลสมุนไพรไล่ยุงและแมลงวันบ้าน และหากมองไปไกลว่านี้อีกนิด ถ้าเรานำสเปรย์สมุนไพรและเจลสมุนไพรไล่ยุงและแมลงวันบ้านไปถวายพระสงฆ์หรือผู้ปฏิบัติธรรมใช้จะเป็นการช่วยไล่แมลงไม่ให้มารบกวนในขณะที่ท่านปฏิบัติธรรม อันจะช่วยส่งผลให้ท่านได้รักษาศีลได้บริสุทธิ์” รองศาสตราจารย์ ดร. มยุรา  สุนย์วีระ กล่าวทิ้งท้าย

หากท่านผู้อ่านท่านใดต้องการทดลองใช้สเปรย์และเจลสมุนไพรไล่ยุงและแมลงวันบ้านหาซื้อได้ที่ชั้น 4 ห้องแลปกีฏวิทยาและสิ่งแวดล้อม คณะเทคโนโลยีกรเกษตร ในราคาย่อมเยา และรายได้ทั้งหมดโดยไม่หักค่าใช้จ่ายนำไปใช้ประโยชน์ในการพัฒนางานวิจัยของหลักสูตรกีฏวิทยาและสิ่งแวดล้อม

แม้นวัตกรรมจะเกิดขึ้นตลอดเวลาเพื่อตอบสนองความต้องการในด้านต่างๆของผู้บริโภค และหนึ่งในนวัตกรรมนั้นคือเฟอร์นิเจอร์สำหรับเด็กพิการทางสมองที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองหรือทรงตัวได้ ซึ่งถูกออกแบบเป็นครั้งแรกในประเทศไทย เดิมทีทางผู้ปกครองของเด็กพิการจะนำเศษกระดาษลังมาตัดเฟอร์นิเจอร์ให้เด็กพิการนั่งซึ่งปัญหาที่ตามมานั้นมีหลายรูปแบบ อาทิเช่น บาดแผลที่เกิดจากความคมของสันกระดาษ ความเปื่อยของกระดาษที่เกิดจากเหงื่อ และความไม่คงทนแข็งแรงเป็นต้น  หรืออีกทางหนึ่งคือผู้ปกครองจะขอรับบริจาคเฟอร์นิเจอร์มือสองมาจากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเมื่อนำมาใช้ในประเทศไทยแล้วไม่ตอบสนองเท่าที่ควร ในเรื่องของสภาพอากาศเพราะในประเทศไทยเป็นประเทศที่มีอากาศร้อนกว่าประเทศญี่ปุ่น และในเมื่อเด็กพิการนั่งไปเป็นเวลานานจะเกิดจุดอับชื้นบริเวณที่นั่ง และยังไม่คงทนเท่าที่ควรจากปัญหาดังกล่าว นายนิพิฐพนธ์ ภูริชบุญทรัพย์ นักศึกษา สาขาวิชาออกแบบอุตสาหกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ผู้ออกแบบจึงมีแนวคิดที่จะออกแบบเฟอร์นิเจอร์ในรูปแบบของเก้าอี้นั่งสำหรับเด็กพิการทางสมองให้เหมาะสมกับการใช้งานในประเทศไทยและสอดคล้องกับพฤติกรรมของคนไทย

นายนิพิฐพนธ์ กล่าวว่า รูปลักษณ์ภายนอกที่ดูสวยงามต่างจากเก้าอี้สำหรับคนพิการทั่วๆไป  โดยเล็งเห็นว่าการที่ออกแบบอุปกรณ์สำหรับคนพิการขึ้นมานั้น น่าจะออกแบบให้มีรูปแบบที่ปกติมากที่สุด คือไม่ต้องการให้ผู้อื่นที่มาพบ เกิดความสงสัยในตัวผู้พิการ จึงออกแบบเพื่อมุ่งเน้นความสำคัญไปทางความสวยงามเป็นอันดับต้นๆควบคู่ไปกับการรองรับสรีระต่างๆของผู้พิการ ให้สามารถนั่งในท่าที่สบายมากที่สุด

การประคองให้เด็กพิการทางสมองสามารถนั่งได้ด้วยตนเอง  และการเคลื่อนที่ของตัวเก้าอี้ภายในบ้านด้วยตัวของเด็กเอง จะช่วยลดภาระของผู้ปกครองได้ในระดับหนึ่ง  รวมไปเรื่องของการระบายอากาศที่ได้ออกแบบมาให้มีช่องระบายอากาศเหมาะกับสภาพอากาศของประเทศไทย

โครงสร้างหลักทั้งหมดนี้สร้างจากพลาสติกสามารถฉีดล้างทำความสะอาดได้ ส่วนของโครงสร้างรองเป็นผ้าโพลีเอสเธอร์ หุ้มด้วยฟองน้ำวางอยู่ส่วนบนของเก้าอี้ทั้งหมด และยังมีหมอนประคองศีรษะ เพื่อประครองไม่ให้ศีรษะอยู่ผิดรูปรวมไปถึงสายรัดใช้ในขณะที่เด็กเกิดอาการดิ้นรัดตัวเด็กเพื่อไม่ให้พลัดตกจากตัวเก้าอี้

ผลงานนี้ได้รับรางวัลชนะเลิศ จากสำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน) กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เป็นเครื่องประกันคุณภาพอีกด้วย

ในอนาคตการต่อยอดของโครงการนี้ คงจะเป็นการออกแบบที่เกี่ยวข้องกันเป็นหลัก อย่างเช่น ผลิตภัณฑ์ที่ช่วยในการเคลื่อนย้ายผู้พิการทางสมอง จากจุดหนึ่งไปยังจุดหนึ่ง

ทางผู้ออกแบบมีความคิดเห็นว่าการออกแบบข้าวของเครื่องใช้เพื่อน้องผู้พิการทางสมองเป็นโครงการที่มีประโยชน์ต่อสังคม และรางวัลที่ได้ผู้ออกแบบคิดว่าจะเป็นกำลังใจในการทำงานในลักษณะนี้ต่อไป และเป็นการปูทางให้นักออกแบบผู้อื่นที่มีความคิดที่จะทำผลิตภัณฑ์สำหรับคนพิการได้มีแรงบันดาลใจที่จะคิดค้นโครงการดีๆให้เกิดขึ้นอีกต่อไป

ปิ้ง ย่าง ทันใจ ไร้มลพิษ

นายพีระพงศ์  กัทลี  นายอภิชาต  สังข์ทิพย์ และนางสาวณัฐรส  วิบูลรังสรรค์ นักศึกษาชั้นปีที่ 4 ภาควิชาวิศวกรรมอาหาร คณะวิศวกรรมศาสตร์ ได้รับรางวัลชนะเลิศจากการเข้าร่วมแข่งขันกับรายการคิดข้ามเมฆ ซึ่งเป็นรายการเกมโชว์กึ่งเรียลลิตี้ นำเสนอการแข่งขันทางด้านแนวคิดและกลยุทธ์ของกลุ่มคนรุ่นใหม่ ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ ของคนไทยให้มีความสร้างสรรค์ โดยในครั้งนี้มีชื่อตอนว่า หมูปิ้ง ปิ้งความคิด

นายพีระพงศ์  กัทลี (แบงค์) ได้อธิบายถึงแนวความคิดที่ทำเครื่องปิ้งหมูขึ้นมาว่า ปัญหาเดิมๆของการทำหมูปิ้งอันดับแรกคือความร้อนที่ทำให้คนปิ้งได้รับ ควันไฟซึ่งส่งผลกับคนปิ้งหมู และทำลายมลภาวะ การพลิกไม้ทำได้ไม่สม่ำเสมอ หมูแต่ละไม้สุกไม่ทั่วกัน และสุดท้ายหมูที่ปิ้งตกลงไปในเตาทำให้ต้องทิ้งสูญเสียเงินลงทุนโดยเปล่าประโยชน์

แบงค์ เล่าต่อว่า จากที่ปรึกษากันภายในทีมและที่ได้รับความรู้จากการเรียนทำให้มีจุดหมายเดียวกันคือ การออกแบบเครื่องปิ้งหมูให้เป็นแบบ Hygenic Design คือการออกแบบเครื่องจักรอาหารให้ให้สามารประกอบอาหารได้อย่างปลอดภัยและถูกสุขลักษณะ วัสดุที่ใช้ทุกชิ้นจึงเป็นสแตนเลส ทั้งหมด ซึ่งเมื่อโดนความร้อนแล้วก็ไม่มีสารพิษออกมาปนเปื้อนกับอาหาร ไม่เป็นสนิม และทำความสะอาดได้ง่าย

เครื่องปิ้งหมูนี้ยังทำให้ใช้ความร้อนได้เต็มประสิทธิภาพ เนื่องจากได้เลือกใช้ใยหิน หนา 5 เซนติเมตร เป็นฉนวนกันความร้อนบุให้กับเตาทั้งชุด ทำให้อุณหภูมิในเตาที่มีความร้อนถึง 400c เทียบกับอุณหภูมินอกเตาเพียง 40c สามารถลดความร้อนที่ออกมาภายนอกเตาได้ถึง 10 เท่า ซึ่งทำให้ประหยัดเชื้อเพลิงเป็นอย่างมาก นอกจากนี้การพลิกไม้หมูปิ้งก็ยังทำได้อย่างต่อเนื่อง หมูจะสุกพร้อมกันทั่วทั้งไม้ และทั้งสองด้าน ด้วยการคำนวณระยะทางที่หมูจะต้องพลิกกับอุปกรณ์ที่ใช้ และมอเตอร์ยังมีการตั้งค่าให้มีความสัมพันธ์กับความร้อนในเตา

เมื่อถามถึงเรื่องควันไฟที่ลอยรบกวนทำลายมลภาวะ แบงค์อธิบายว่า ระบบกำจัดควันไฟและความร้อนของเครื่องปิ้งหมูที่สร้างขึ้น ถือว่าเป็นจุดเด่นได้เช่นกัน เพราะใช้วัสดุที่เรียบง่าย บวกกับหลักการที่มีประสิทธิภาพ คือใช้ถ่านดูดกลิ่น ใช้ฝอยเหล็กเป็นตัวดักจับน้ำมัน และใช้แผ่นไฟเบอร์  สเปร์น้ำฉีดพ่นดักควันไฟอีกครั้ง ซึ่งน้ำที่ใช้ฉีดพ่นจะหมุนเวียนอยู่ภายในเครื่อง ก็จะช่วยลดปัญหาเรื่องควันไฟและความร้อนที่รบกวนซึ่งเป็นมลพิษในสิ่งแวดล้อมได้เป็นอย่างดี

สำหรับปริมาณหมูปิ้งที่ได้จะตั้งค่าไว้ที่ 3 นาทีแรกจะได้หมูปิ้ง 2 ไม้ หลังจากนั้นทุกๆ 6 วินาที จะได้หมูปิ้ง 2 ไม้  ทำให้ในการปิ้งหมู 1 ชั่วโมงด้วยเครื่องนี้จะได้หมูปิ้ง 1,200 ไม้ แบงค์สรุปในตอนท้าย

          เครื่องจักรประกอบอาหารขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ แต่มีคุณสมบัติที่เป็นประโยชน์มากมายทั้งสะดวกกับผู้ประกอบอาชีพ ลดมลภาวะ ประหยัดพลังงาน และได้หมูปิ้งที่น่ารับประทานเพียงพอกับความต้องการของลูกค้า  นับว่าเป็นผลงานที่สร้างสรรค์ของนักศึกษาไทยอีกผลงานหนึ่ง

ประสบผลสำเร็จอย่างงดงามไปอีกหนึ่งผลงานสำหรับนักศึกษา คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง(สจล.) ที่ได้รวมกลุ่มกันที่ชมรมยานยนต์ ในนามทีม Initial IV ได้เข้าร่วมการแข่งขัน TSAE Auto Challenge 2008 ซึ่งเป็นการแข่งรถยนต์ Formula สำหรับนักศึกษา และได้รับรางวัลชนะเลิศ ครองถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา จึงได้เป็นตัวแทนประเทศไทยไปเข้าร่วมการแข่งขัน 2008 Student Formula SAE Competition of JAPAN ที่ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 9-15 กันยายน 2551

นายสมชาย สังข์วิจิตร(ชาย) ตัวแทนของทีมได้เล่าถึงการเดินทางและการแข่งขันครั้งนี้ที่ประเทศญี่ปุ่นให้ฟังว่า ทีมนักศึกษาจาก สจล. เป็นตัวแทนเพียงทีมเดียวของไทยที่เข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ และมีทีมจากหลากหลายประเทศโดยส่วนมากมาจากประเทศในแถบเอเชียด้วยกันเช่น ญี่ปุ่น  เกาหลี ไต้หวัน  อินเดีย  จีน   รวมแล้วมีทั้งหมด 65 ทีม สำหรับผลการแข่งขันถึงแม้รถของทีม Initial IV จะไม่ได้เข้าเส้นชัยในลำดับที่ 1 – 3 แต่รางวัลที่ได้รับกลับมาก็สร้างขวัญและกำลังใจให้กับนักศึกษากลุ่มนี้มิใช่น้อยเช่นกัน ซึ่งได้รับรางวัลมาถึง 3 รางวัลด้วยกัน คือ

1.รางวัลดีไซน์ยอดเยี่ยม (Best Styling Awards) เป็นรางวัลที่ตัดสินจากการออกแบบและความสวยงาม ซึ่งเป็นจุดเด่นของทีม เพราะรถที่สร้างขึ้นเป็นความร่วมมือของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ และ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ทำให้รถที่สร้างสำเร็จมีทั้งความสวยงามและถูกต้องตามหลักวิศวกรรม

2.รางวัลสปิริตของทีมดีเด่น (Sportsmanship Awards) เป็นรางวัลที่ได้จากการโหวตจากทีมงานประเทศญี่ปุ่น โดยเหตุผลที่เราได้รับรางวัลนี้นับได้ว่าเป็นรางวัลที่แสดงออกถึงความไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคที่เกิดขึ้น เพราะในระหว่างการแข่งขันมีอุปสรรคเกิดขึ้นมากมมาย แต่ทีมเราก็แสดงให้เห็นว่าเราได้พยามยามอย่างเต็มที่ ทำให้เราได้รับรางวัลนี้อย่างภาคภูมิใจ

3.รางวัลทีมหน้าใหม่ดีเด่น (Rookie Awards) เป็นรางวัลที่ตัดสินโดยดูจากทีมหน้าใหม่ ที่สามารถแสดงให้เห็นถึงศักยภาพในการเข้าร่วมการแข่งขัน ซึ่งทีมเราสามารถแสดงให้เห็นแล้วว่าสมควรได้รับรางวัลนี้  

 โดยผลการแข่งขัน รางวัลชนะเลิศ ทีม Sophia University รางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 1 ทีม Tokyo University และรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 2 ทีม Kanazawa University ซึ่งทั้ง 3 ทีมเป็นทีมจากประเทศญี่ปุ่นทั้งหมด

ชายอธิบายต่อว่า ปัญหาและอุปสรรคของทีมที่พบเริ่มตั้งแต่การเตรียมตัวในการเดินทางไปประเทศญี่ปุ่นแล้ว แต่เราก็ได้ใช้ประสบการณ์ที่เราทำรถมาหลายปี และคว้ารางวัลชนะเลิศมาถึงสองครั้ง ทำการแก้ไขปรับปรุง จนทำให้รถมีความสมบูรณ์และสามารถเข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้ได้  ปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างการแข่งขัน ก็มีบ้าง อย่างเช่น มีชิ้นส่วนบางชิ้นของรถที่ผิดกติกาแล้วต้องปรับแก้ หรือมีบางชิ้นส่วนเกิดที่เสียหายในระหว่างแข่งขัน แต่ก็ทำการเปลี่ยนและแก้ไขให้สามารถทำการแข่งขันต่อ คู่แข่งแต่ละทีมมีความพร้อมหลายด้านมากว่าทีมเรา

ตัวอย่างเช่น  ทีมจากประเทศญี่ปุ่น  จะมีเทคโนโลยีกระบวนการผลิตที่มีประสิทธิภาพสูงกว่า เช่น CNC(Computer Numerical Control)  และมีผู้สนับสนุนจากบริษัทต่างๆ ในประเทศญี่ปุ่นเป็นจำนวนมาก ในเรื่องของเทคโนโลยี   น่าจะเป็นการ Machine งานที่จะต้องอาศัยเครื่องจักรที่เรียกว่า CNC มาช่วยงานมากขึ้น และ ยังต้องพัฒนาในเรื่องขององค์ความรู้ที่ใช้ในการสร้างรถ เรายอมรับว่าเรายังไม่พร้อมในหลายๆด้าน ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของเวลาในการทดสอบที่มีน้อยมาก ความพร้อมของรถ และการฝึกฝนทักษะของคนขับในทางทฤษฎีและทางปฏิบัติ  รวมทั้งความรู้ของบุคลากรในทีม และเชื่อว่าปัญหาที่เกิดขึ้นเหล่านี้ จะเป็นประสบการณ์ที่ช่วยให้ทีมมีความเข้มแข็ง เพื่อที่จะสามารถคว้าชัยในปีต่อไปให้ได้ครับ

                สำหรับประโยชน์และสิ่งที่ได้รับจากการแข่งขัน ผมว่าที่เราได้รับ หลักๆ  เลยคือประสบการณ์ครับ  ประสบการณ์ที่หาไม่ได้จากภายในห้องเรียน   ในประสบการณ์ครั้งนี้ก็แฝงไปด้วยประโยชน์มากมาย เป็นเกร็ดความรู้ เล็กๆ น้อยๆ เช่น เราได้เห็นมาตรฐานของทีมต่างชาติ อย่างประเทศญี่ปุ่นซึ่งถือได้ว่าเป็นผู้นำด้านอุตสาหกรรมยานยนต์ ว่าเป็นอย่างไร ก็จะสามารถนำกลับมาปรับปรุง และ ประยุกต์ให้เข้ากับทีมเรา และพัฒนาให้มีคุณภาพมากยิ่งขึ้นครับ  

ก่อนจบบทสัมภาษณ์น้องชาย ฝากข้อคิดและเชิญชวนน้องๆ และเพื่อนๆ ว่าการที่เราทำอะไรสักอย่างให้ดีเราต้องตั้งจุดมุ่งหมายให้แน่วแน่แล้วเดินให้ถึงจุดหมายอยากให้น้องๆใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ และใช้ชีวิตในรั้วมหาลัยให้คุ้มค่าครับ การทำกิจกรรมก็เป็นสิ่งหนึ่งที่เราทำได้ อย่างเช่นพี่ๆในทีม Initial IV ทุกคน ที่ใช้เวลาว่างนั้นมาทำรถร่วมกัน เป็นการนำความรู้ที่ได้จากห้องเรียนนำมาใช้งานจริง และเข้าร่วมแข่งขัน ทำผลงานให้กับสถาบันฯของเราได้ หากน้องๆอยากเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในความสำเร็จของเรา พี่ๆยินดีต้อนรับเสมอ มาเจอกันได้ที่ชมรมยานยนต์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ พี่ๆทำงานอยู่ที่นี่ทุกวัน ยินดีต้อนรับน้องๆจากทุกคณะ ทุกภาควิชาครับ หวังว่าจะได้พบกันครับ ขอขอบคุณอาจารย์จินดา เจริญพรพานิชย์และอาจารย์คมกริช ตระกูลทิวากร อาจารย์ที่ปรึกษาของชมรม รวมไปถึงอาจารย์ทุกท่านที่ให้ความช่วยเหลือ ขอขอบคุณสจล. และผู้สนับสนุนทุกท่านที่มีส่วนทำให้พวกเราประสบความสำเร็จได้รับรางวัลทั้ง 3 รางวัลนี้มาครอง

นับได้ว่านักศึกษากลุ่มนี้ประผลสำเร็จในกิจกรรมที่ร่วมกันทำ เป็นการแสวงหาประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยม ทรงคุณค่า และที่สำคัญนักศึกษากลุ่มนี้เป็นความภาคภูมิใจของ สจล.

“วิศวกรไทยสร้างประวัติศาสตร์ พลิกล็อกชนะมหาอำนาจจีนท่วมท้น ได้เป็นเจ้าภาพงานอุโมงค์โลกปี 2012 ในที่ประชุมอุโมงค์โลก ณ กรุงปูดาเปสต์ สาธารณรัฐฮังการี สร้างความเชื่อมั่นประเทศไทยในเวทีระดับโลก”

ทีมวิศวกรไทย นำโดย รองศาสตราจารย์ ดร.สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์ อาจารย์ประจำสาขาวิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง  ในฐานะประธานคณะกรรมการพัฒนาการก่อสร้างใต้ดินและอุโมงค์แห่งวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ และวิศวกรไทยทั้งจากสถาบันการศึกษา จากหน่วยงานของภาครัฐและเอกชน อีกทั้งนักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์เข้าร่วมงานการประชุมอุโมงค์โลก (World Tunnel Congress) ซึ่งจัดโดยสมาคมอุโมงค์และการก่อสร้างใต้ดินนานาชาติ ซึ่งมีตัวแทนชาติสมาชิกจากทั่วโลกเข้าร่วมประชุมมากกว่าพันคน ณ กรุงปูดาเปสต์ สาธารณรัฐฮังการี เมื่อวันที่ 22 – 29 พฤษภาคม 2552 ที่ผ่านมา

รองศาสตราจารย์ ดร.สุชัชวีร์ กล่าวว่า “ในปีนี้ ประเทศไทยได้เสนอตัวเป็นเจ้าภาพงานอุโมงค์โลก ปี 2012 โดยต้องแข่งขันกับประเทศจีน ซึ่งถือว่าเป็นประเทศที่มีอุตสาหกรรมก่อสร้างที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยเฉพาะการก่อสร้างอุโมงค์ที่กำลังมีการก่อสร้างในปัจจุบันมากกว่าหนึ่งหมื่นกิโลเมตร อีกทั้งรัฐบาลจีนผลักดันการมีบทบาทของประเทศและวิศวกรจีนในเวทีโลก โดยส่งตัวแทนเข้าร่วมมากกว่าร้อยคน ก่อนการประชุมโอกาสของประเทศไทยที่จะชนะชาติมหาอำนาจอย่างประเทศจีน ในสายตาของนานาประเทศนั้นแทบเป็นไปไม่ได้ ประกอบกับปัญหาทางการเมืองและความไม่สงบของประเทศ ในช่วงที่ผ่านมายิ่งตอกย้ำให้ประเทศไทยเสียเปรียบอย่างยิ่ง

อย่างไรก็ตามด้วยความสามารถของทีมวิศวกรไทยในการรณรงค์แข่งขันและประชาสัมพันธ์ความพร้อมของวิศวกรไทยและของประเทศไทย โดยยังได้รับความร่วมมือจากสำนักงานส่งเสริมการประชุมและนิทรรศการ (สสปน.) และสถานทูตไทย ณ กรุงปูดาเปสต์ จัดงาน “ค่ำคืนแห่งไทย” หรือ Thai Night เพื่อประชาสัมพันธ์ประเทศไทย อีกทั้งในปีนี้ ประเทศไทยได้ส่งผลงานวิชาการและปฏิบัติร่วมการบรรยายถึง 10 ผลงาน โดยเป็นผลงานของนักศึกษาปริญญาโท จากศูนย์นวัตกรรมการก่อสร้างใต้ดินและอุโมงค์พระจอมเกล้าลาดกระบังถึง 7 ผลงานด้วยกัน ทำให้ประเทศไทยกลับมาชนะจีนได้อย่างท่วมท้นถึง 29 ต่อ 10 เสียง ในกาประชุมชาติสมาชิก นับเป็นความสำเร็จครั้งประวัติศาสตร์ของประเทศไทย และยังเป็นการเรียกความเชื่อมั่นของประเทศไทยกลับคืนมาในเวทีระดับโลก

การประชุมอุโมงค์โลกเป็นการประชุมยิ่งใหญ่ระดับโลกเปรียบเสมือนงานโอลิมปิกของวงการก่อสร้าง ซึ่งมีทั้งการนำเสนอผลงาน และการพัฒนาเทคโนโลยีการก่อสร้างใต้ดินหลายร้อยเรื่องจากทั่วโลก และมีการสัมมนาและประชุมวิชาการที่เป็นประโยชน์ เช่น การแก้ปัญหาความแออัดของเมืองโดยการพัฒนาพื้นที่ใต้ดินให้เกิดประโยชน์สูงสุด และการพัฒนาเทคนิคการก่อสร้างใต้ดินให้มีความปลอดภัย อีกทั้งมีนิทรรศการเทคโนโลยีการก่อสร้างอุโมงค์และโครงสร้างใต้ดินจากบริษัทและสถาบันวิจัยที่มีชื่อเสียงจำนวนมากจากทั่วโลก

การจัดการประชุมอุโมงค์โลกในประเทศไทยในปี 2012 นี้ จะจัดที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิตต์ โดยคาดว่าจะมีผู้ร่วมงานจากทั่วโลกมากว่าห้าพันคน จะสร้างประโยชน์แก่ประเทศอย่างมหาศาล นำรายได้และนำความรู้ด้านการพัฒนาพื้นที่ใต้ดินและการก่อสร้างอุโมงค์มาสู่ประเทศไทย ซึ่งมีความจำเป็นอย่างยิ่งต่อการพัฒนาประเทศและสิ่งแวดล้อม เช่น การขยายเครือข่ายรถไฟฟ้าใต้ดินในกรุงเทพฯ การก่อสร้างอุโมงค์ผันน้ำเพื่อแก้ปัญหาภัยแล้งในภาคอีสาน การพัฒนาพื้นที่ใต้ดินเพื่อแก้ปัญหารการจราจรและส่งเสริมอุตสาหกรรมท่องเที่ยว แลการก่อสร้างอุโมงค์เพื่อสาธารณูปโภคพื้นฐานของประเทศ ซึ่งประเทศไทยยังพัฒนาพื้นที่ใต้ดินให้เกิดประโยชน์น้อยมากเมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่น”

แปลงร่างงงงง………งงงงงงงง

นักศึกษา จากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง(สจล.) สร้างหุ่นยนต์เข้าประกวดในโครงการ SF Coca-Cola Super Robot Contest 2009 โดยความร่วมมือระหว่างกระทรวงศึกษาธิการ, SF Cinema, Coca-Cola และพันธมิตร จนสามารถชนะใจกรรมการคว้ารางวัลชนะเลิศมาครองเป็นผลสำเร็จ จัดขึ้นเมื่อวันที่ 22 มิถุนายนที่ผ่านมา ณ ศูนย์การค้า Central World  ซึ่งส่งผลงานเข้าแข่งขันในนามทีม ID.ED. ประกอบไปด้วย นายปฏิภาณ  สำเนียง, นายกิตติ   หอมลำดวน, นายอรุ่น  ขาวทุ่ง, นายธนาณัติ  กะรนรักษ์, นายธีรศักดิ์แก้วแกม, นายสรายุทธ์  มิสุด, นายจักรพันธ์  จันทร์ดามี และมี ผศ.วรวิทย์ สมหา  เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา สังกัดคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม สจล.

นายปฏิภาณ สำเนียง อธิบายถึงการแข่งขันว่า หลังจากที่ SF-Coca ประกาศรับสมัครก็รวมทีม ออกแบบ กำหนดแนวคิด และส่งเข้าประกวดในขั้นแรกก่อน เมื่อผ่านก็เริ่มปฏิบัติงานแบ่งหน้าที่กันทำงานออกเป็นส่วนๆ เช่น ส่วนโครงสร้าง ส่วนวงจร ส่วนโปรแกรม และส่วนตกแต่ง เป็นต้น แต่ละกลุ่มก็เริ่มวิจัยและลงมือปฏิบัติ หลังจากนั้นก็นำแต่ละส่วนมาประกอบเป็นชิ้นงานจนได้หุ่นยนต์ที่สมบูรณ์        

การออกแบบหุ่นยนต์ตัวนี้เป็นการออกแบบตามโจทย์กำหนดเป็นหลัก เทคนิคที่ใช้ถ้าเป็นในส่วนของกลไกลต่างๆ ในตัวหุ่นยนต์จะใช้ระบบนิวเมติกส์ร่วมกับมอเตอร์ ระบบนิวเมติกส์เป็นระบบที่ใช้พลังงานลมในการขับเคลื่อนแต่จะสั่งงานด้วยพลังงานไฟฟ้าจึงทำให้หุ่นยนต์มีการเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่ว รวดเร็ว ส่วนมอเตอร์ใช้เพื่อควบคุมการหมุนตัวและแขน โครงสร้างทำจากอลูมิเนียม ซึ่งมีคุณสมบัติที่แข็งแรงและมีน้ำหนักเบาหาซื้อได้ง่าย นอกจากนี้ทางทีมยังได้ใช้คอลโทรลเลอร์ในการควบคุมการทำงานของหุ่นยนต์ โดยใช้เทคโนโลยี arm7 ในการประมวลผลซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่ทันสมัยและเป็นชนิดเดียวกันกับที่ใช้ในโทรศัพท์มือถือ และเมนบอร์ดคอมพิวเตอร์ นอกจากนี้หุ่นยนต์ตัวนี้ยังติดเซนเซอร์ไว้ เมื่อมีคนไปสัมผัสที่มือหุ่นยนต์ก็จะมีปฏิกิริยาตอบโต้อีกด้วย

จุดเด่นของหุ่นยนต์ตัวนี้คือสามารถทำงานเองได้อย่างอัตโนมัติแค่กดปุ่มเพียงปุ่มเดียว หุ่นยนต์จะเริ่มทำงานตามที่ตั้งโปรแกรมไว้ทั้งหมด นอกจากจะสามารถแปลงร่างจากกระป๋องไปเป็นหุ่นยนต์แล้วยังแสดงท่าทางต่างๆได้อีก อาทิการแสดงความเคารพ โค้ง คำนับ จับมือกับผู้ชม และเต้นรำ

นายธนาณัติ  กะรนรักษ์ สมาชิกอีกหนึ่งในทีมกล่าวว่า รางวัลที่ได้ในครั้งนี้ถือเป็นกำลังใจที่สำคัญในการที่จะพัฒนางานและการศึกษาทางด้านวิศวกรรมต่อไป ถึงแม้ในตอนแรกจะมีวัตถุประสงค์แค่ต้องการคือการหาประสบการณ์และใช้ความรู้ที่เรียนในห้องเรียนมาใช้นอกห้องเรียนให้ได้เท่านั้น

ในอนาคตนักศึกษากลุ่มนี้จะพัฒนาการออกแบบ พัฒนาให้หุ่นยนต์มีความสมารถหลากหลาย และจะส่งเข้าร่วมการแข่งขันต่างๆ เพื่อที่จะเสริมสร้างประสบการณ์ให้มากยิ่งขึ้น

รศ.ดร.ปราโมทย์    วาดเขียน   นายศักดา     สงดวง   นายธนันท์    คณะเจริญ   นายภัคภูมิ     สมภพกุลเวช ภาควิชาวิศวกรรมโทรคมนาคม คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง(สจล.)ได้เล็งเห็นปัญหาของคลังสินค้าว่าส่วนใหญ่จะประสบกับปัญหายุ่งยากในการบริหาร และตรวจสอบสินค้าภายในคลังสินค้า ซึ่งปริมาณมาก   ทำให้คลังสินค้าจำเป็นที่จะต้องมีระบบการบริหารจัดการที่ดี และมีประสิทธิภาพซึ่งในปัจจุบันก็ได้มีการนำเทคโนโลยีการระบุตัวตน(RFID) มาประยุกต์ใช้งานกับระบบคลังสินค้า   เพื่อให้การบริหารและจัดการสามารถทำได้ง่ายขึ้น   แต่ข้อเสียของการนำเทคโนโลยี RFID มาใช้คือ มีความจำเป็นที่จะต้องใช้เงินลงทุนค่อนข้างสูง   ทั้งในส่วนของหัวอ่าน การวางระบบ และชิพ ที่ใช้ระบุตัวตนของสินค้า   ทางคณะผู้วิจัย จึงได้ทำการนำเสนอ ระบบคลังสินค้าที่ใช้เทคโนโลยีของบาร์โค้ด มาใช้ในการบริหารและจัดการ   ซึ่งหากทำการเปรียบเทียบระหว่างเทคโนโลยีของบาร์โค้ด กับเทคโนโลยี RFID จะเห็นได้ว่า เทคโนโลยีของบาร์โค้ดจะมีต้นทุนที่น้อยกว่า ทั้งในส่วนของหัวอ่าน และในส่วนของชิพ   นอกจากนี้ทางคณะผู้วิจัย ยังได้มีแนวคิดที่จะทำการลดต้นทุน ในการวางระบบบริหารจัดการคลังสินค้า ด้วยการนำเทคโนโลยีไร้สาย มาใช้งานร่วมกับ เทคโนโลยีบาร์โค้ดอีกด้วย

โดยทีมผู้ทำวิจัยหวังว่าผลงานนี้เมื่อนำออกเผยแพร่ออกสู่สังคมแล้วจะช่วยลดค่าใช้จ่ายในการติดตั้งระบบการบริหารจัดการในคลังสินค้า เพื่อความสะดวกในการเช็คระบบคลังสินค้า และเป็นการออกแบบระบบเครื่องอ่านบาร์โค้ดแบบไร้สายและส่งสัญญาณแบบไร้สายได้อย่างมีประสิทธิภาพ พร้อมเพิ่มพื้นที่การสแกนให้มากกว่าการติดตั้งแบบที่ยังมีสาย

นายศักดา หนึ่งในทีมวิจัยอธิบายถึงกระบวนการทำวิจัยว่า กระบวนการสร้างเริ่มจากฝั่งส่งเขียนโปรแกรมให้กับไอซี MCS 51 ที่ใช้ในการติดต่อและส่งข้อมูลผ่านทางโมลดูล TRW โดยนำข้อมูลที่ได้สแกนโค้ดผ่านไอซี MAX232 และนำข้อมูลที่ได้ไปทำการแปลงเป็นข้อมูลแบบอนุกรมและส่งผ่านทางโมลดูล  ในส่วนของฝั่งรับจะทำการเขียนโปรแกรมให้กับบอร์ด ARM7 เพื่อใช้ในการรับข้อมูลและส่งข้อมูลไปยังคอมพิวเตอร์โดยผ่านสายแลนด์และทำการต่อโมลดูลเข้ากับบอร์ดและต่อสายแลนด์เข้ากับคอมพิวเตอร์   และทำการสเกนโค้ดดูว่าข้อมูลที่ขึ้นในหน้าจอคอมพิวเตอร์กับข้อมูลที่ได้สแกนตรงกันหรือไม่ถ้าตรงก็เป็นอันเสร็จ

นอกจากนี้จุดเด่นของเครื่องอ่านบาร์โค้ดแบบไร้สายและผ่านระบบอินเตอร์เน็ตนี้เป็นเครื่องอ่านบาร์โค้ดไร้สายนี้จัดทำขึ้นโดยเพิ่มความสะดวกให้แก่ผู้ที่ใช้งานในระบบคลังสินค้าที่มีขนาดใหญ่ซึ่งจุดเด่นของงานชิ้นนี้คือใช้ระบบส่งแบบโมลดูลไร้สายหรือTRW 2.4 GHz ในการรับส่งข้อมูลที่เป็นดิจิตอลที่มีอัตราการส่งข้อมูลเท่ากับ           1 Mb/s  ส่วนในด้านรับใช้ ARM 7 ในการประมวลผลซึ่งง่ายต่อการนำไปเข้าระบบอีเตอร์เน็ต(Ethernet) ซึ่งในตัวบอร์ดมีพอร์ตที่เป็นอีเตอร์เน็ต(Ethernet) ซึ่งทำให้ง่ายต่อการสร้าง และนอกจากนี้ยังจะมีการพัฒนาให้เริ่มจากการเปลี่ยนระบบส่งแบบไร้สายให้มีอัตราการข้อมูลเพิ่มขึ้นและระยะทางที่จะต้องเพิ่มขึ้นอีกด้วย  และเข้าสู้ระบบโครงข่าย นายศักดา กล่าวในตอนท้าย

                เทคโนโลยีนี้เป็นการช่วยแบ่งเบาภาระในการตรวจสอบสินค้าในคลังสินค้าได้เป็นอย่างดี ทั้งสะดวก รวดเร็ว ถูกต้องและแม่นยำ เป็นฝีมือคนไทยเพื่อผู้ใช้บริการอย่างแท้จริง