KMITL Health Care Division

สาระน่ารู้ >หูดหงอนไก่

หูดหงอนไก่เกิดจากไวรัสชนิดหนึ่ง อยู่ในกลุ่มเดียวกับไวรัสที่ทำให้เกิดหูดผิวหนังทั่วไปคือ Human Papillomavirus [HPV] ซึ่งเป็น DNA virus ที่คงทนต่อสภาพแวดล้อมได้ดีและมีหลายชนิด
หูดหงอนไก่จัดเป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ชนิดหนึ่ง แต่ไม่จำเป็นต้องมีเพศสัมพันธ์เสมอไป เพียงการสัมผัสกับรอยโรค(หูด)ก็สามารถติดต่อได้โดยง่าย อัตราการติดเชื้อจึงสูงถึงร้อยละ 50 - 80 ของคนที่มีเพศสัมพันธ์
ระยะฟักตัว 1 - 8 เดือน

อาการ
เริ่มด้วยตุ่มแดงเล็กๆซึ่งอาจสังเกตเห็นได้ยากแล้วค่อยขยายขนาด มีก้านชูขึ้นปลายแหลม มักอยู่ใกล้กันเป็นกลุ่ม เมื่ออัดเบียดกันจึงดูคล้ายดอกกะหล่ำ อาจโตขนาดเท่าถั่วเขียวหรือบางรายอาจใหญ่เท่าลูกเทนนิส มักพบในบริเวณที่ชื้น เช่น หนังหุ้มปลายองคชาต คอองคชาต ปากท่อปัสสาวะ ปากช่องคลอด ผนังช่องคลอด ปากมดลูก รอบทวารหนัก ในทวารหนัก ขณะตั้งครรภ์หูดหงอนไก่จะโตเร็วและทารกที่คลอดผ่านช่องคลอดที่มีหูดอาจติดเชื้อทำให้มีหูดเกิดขึ้นที่สายเสียงในหลอดลมเมื่อเข้าสู่วัยเด็กเล็กได้
บางรายหูดอาจกลายเป็นมะเร็ง
การรักษา
สามารถรักษาได้หลายวิธี เช่น ทาด้วยยางไม้ [Podophyllin] ทาด้วยสารเคมี [Trichloracetic acid, 5-Fluorouracil] จี้ด้วยไฟฟ้า [Electrocautery] หรือความเย็นจัด [Cryocautery] การผ่าตัด แล้วแต่ความเหมาะสม ขึ้นกับขนาดและ ตำแหน่งที่เป็น และสภาพผู้ป่วย
ผู้ป่วยมากกว่าครึ่งอาจหายได้เอง เนื่องจากเกิดภูมิต้านทานโรคขึ้น แต่บางรายก็ดื้อต่อการรักษา
การป้องกัน
ควรใช้ถุงยางอนามัย (ในต่างประเทศมีทั้งสำหรับชายและหญิง) เมื่อมีเพศสัมพันธ์ แต่ก็ไม่อาจแน่ใจได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ จึงควรมีเพศสัมพันธ์แต่กับคู่ของตนที่ปราศจากโรคเท่านั้น
ปัจจุบันมีวัคซีนที่มีประสิทธิภาพ ควรฉีดตั้งแต่วัยที่มีเพศสัมพันธ์ ต้องฉีดต่อเนื่อง 3 ครั้งภายใน 6 เดือน ป้องกันได้ไม่น้อยกว่า 5 ปี แต่ต้องเข้าใจด้วยว่าวัคซีนนี้ ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อป้องกันโรคมะเร็งปากมดลูกเป็นวัตถุประสงค์หลัก แม้วัคซีนจะป้องกัน HPV สายพันธุ์ที่สำคัญหรือพบบ่อย ( 2 - 4 สายพันธุ์) แต่ก็ไม่สามารถป้องกันโรคหูดหงอนไก่ได้เต็มร้อยเพราะไวรัสนี้มีประมาณ 30 สายพันธุ์ หากไม่ระวังป้องกันให้ดีก็อาจติดเชื้อสายพันธุ์อื่นๆเพิ่มขึ้นและเป็นโรคได้เสมอ

< มะเร็งปากมดลูก | สาระน่ารู้ | วัคซีนป้องกันหูดหงอนไก่ >