[Back to Home]

Non-handicapped Planning for Disabled persons and Elderly
สภาพแวดล้อมที่สมบูรณ์เอื้ออาทรต่อผู้ชราและคนพิการ

หากพิจารณากลุ่มอาคารและพื้นที่สาธารณะต่างๆ แล้ว จะพบว่าเราขาดการให้ความสนใจ แก่ผู้ใช้พื้นที่ประเภทคนชรา และคนพิการ เพื่อที่พวกเขาเหล่านั้นจะสามารถประกอบกิจกรรม ทางสังคมร่วมกัน โดยเฉพาะอาคารที่มีพื้นชั้นหนึ่ง ยกสูงกว่าระดับพื้นทั่วไปรอบๆ นั้น ส่วนใหญ่จะออกแบบทางเข้าอาคารเป็นบันได ที่ปราศจากราวจับที่คนชรา/คนพิการสามารถใช้ได้ หรือมี Ramp ที่ไม่ได้มาตรฐาน พื้นทางเดินเท้าภายนอกอาคาร ส่วนใหญ่เปลี่ยนระดับด้วยการลดระดับ เป็นขั้น มีรางระบายน้ำเปิด เป็นร่องขวางเป็นระยะๆ โดยยากที่จะรับรู้อย่างมีระบบได้ รวมทั้งสิ่งกีดขวางมากมายระหว่างทาง

นี่คือตัวอย่างเฉพาะภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ส่วนประกอบของอาคารสาธารณะ - ระเบียง, ประตู, บันได, ลิฟท์, ห้องน้ำ-ห้องส้วม, ที่อาบน้ำ, อ่างล้างมือ, แผนกติดต่อสอบถาม, ไฟฟ้าแสงสว่าง, ป้าย, ที่นั่งเฉพาะ, ทางเข้าสู่อาคาร, ที่จอดรถ, ทางลาด, ทางเชื่อมระหว่างอาคาร, ช่องเก็บเงิน ซุปเปอร์มาเก็ต, ป้ายประกาศ, โทรศัพท์สาธารณะ, สถานที่ชุมนุมคน, ทางเท้า/ทางข้าม, ตู้ไปรษณีย์, ห้องสมุดสาธารณะ, สัญญาณจราจร, บริการขนส่งสาธารณะ, สถานีขนส่ง, ไฟฟ้าแสงสว่าง, Street furniture ต่างๆ ฯลฯ